احوالات ورود به شام بولمورم قالدی نه حاله ای خدای لاینام آل پیغمبر اولاندا داخل بازار شام جمله سی عریان دوه استونده دوتموشدی مکان اللری باغلی بویونلاردا یوزه اشکی روان ایلموشدی بعضی سی مه صورته زلفین حجاب ایلموشدی ینگینی رخسارینه بعضی نقاب شامی تزئین ایلموشدی فرقه بی آبرو باشلاموشدی بیرغریو و غلغله ...

رؤیت, هلال, محرم, نه شوردور گینه بولمم که بو جهانی دوتوب فغان و ناله سسی عرش کبریانی دوتوب گلوبله نالیه وحش و طیور جنّ و بشر حسین وای سسی مجموع ماسوانی دوتوب

زبانحال, امام, حسین, (ع) به علی اکبر(ع) بلشوب قانیوه جسمون بو نه حالتدور اوغول گوزون آچ خیمه ده گور بیر نه قیامتدور اوغول گورجاق اوغلین آتالیق قانی گلوبدورجوشه قان دولان گوزلرینی ئوپدی آلوب آغوشه اشک چ

ورود, ماه محرم(اشعار چاپ نشده, مرحوم, سعدی, زمان,) امام عصر آچوب باشین بو آیدا توکررخساره گوزیاشین بو آیدا نه غمدوربوگلوبدورآشکاره چکوبلر گوگلره معناده قاره گلوب جنّتده زهرا آه و زاره امام عصرآچوب باشین

فرا رسیدن, محرّم, یانسون او قلبلر که بو ماتمده یانمادی لازم دگل او گوزاشک توکوب آغلیانمادی لال اولسون اول دلیکه حسینین عزاسینه گلدی او شاه تشنه لبی اوخشیانمادی شل اولسون اول الیکه دئدی نوحه ، نوحه خ

غارت, خیام, داغیلدی ظلمیله پرگار زینب پوزولدی رونق بازار زینب یتوشدی بیر به بیر قتله جوانلار فرات اوسته دوشوب قولسوز علمدار گئدوب الدن هامی اعوان و انصار قالوب بی مونس و غمخوار زینب

شهادت, امام, حسین, (ع) آه او ساعتدن یخیلدی شاه مظلومان یئره علّت ایجاد عیسی وئردی تازه جان یئره آلدیلار اطرافینی صف صف سپاه کفراو دم نیزه و خنجر قلج اوخ سربسر اولدی قلم یازدیلار شمشیریله جسم شریفین چون

شهادت, امام, حسین(ع) او اوخ آتان که حسینی اوخا نشان ایلدی اوخینی آتدی ، گلوب اوخ قلبینی مکان ایلدی ورولدی ناحق او اوخ ، حق گلوب یئرین آلدی صراط حقّه یول آچدی ، یولی روان ایلدی بو اوخ او اوخدی ، که موس

احوالات, ورود, به شام بولمورم قالدی نه حاله ای خدای لاینام آل پیغمبر اولاندا داخل بازار شام جمله سی عریان دوه استونده دوتموشدی مکان اللری باغلی بویونلاردا یوزه اشکی روان

شهادت حضرت موسی بن جعفر(ع) این پرچم سیاه که بر بام و بر در است پیک غم و نشانه ی اندوه اکبر است از اهل فرش ناله به عرش خدا رود گویا وفات حضرت موسی بن جعفر است این چرخ را به سلسله باید ببست چون زنج

وداع حضرت علی اکبر(ع) گینه گویلوم قوشی فریاده دوشدی علی اکبر آناسی یاده دوشدی گوتورموشدی اوغول ئولمک هواسی قولون بوینونا سالمیشدی آناسی چکردی اللرین گه کاکلینه وئروردی گه الین اکبر الینه دئیردی

خواب دیدن حضرت زهرا(س) بو گئجه عالم رؤیاده ای ملک منظر منه هجوم ائلدی شوق وصل پیغمبر نه گوردوم اوندا که بیر طرفه بیر گلستاندور گلور شمیم ریاحین غریبه بستاندور آچوبدی خازن[1] جنّت بساط رنگارنگ بیر الده

راز و نیاز امام حسین(ع) یارب تمام عالم و آدم سنونکیدور کرسیّ و عرش و فرش و دو عالم سنونکیدور خُلد برین[1] و کوثر[2] و تسنیم[3] و سلسبیل[4] حور و قصور و نار جهنّم سنونکیدور ذرّات کائناتیده بو نظم و انت

امام حسن(ع) زینب چو حال سخت حسن را نظاره کرد دامان ز اشک و خون جگر پر ستاره کرد آمد حسین و کرد چو از حال او سؤال آن جا که کوزه بود به آن سو اشاره کرد گفتند درد خود ز چه درمان نمی کنی فرمود: مرگ را

امام حسن(ع) دوشم ز آستان عنایت ندا رسید کای دل به هوش باش که ماه خدا رسید صدق و صفا بیار که ماه عبادت است دست دعا بر آر که وقت دعا رسید ماهی بلند پایه که در شام قدر آن آیات رحمت از حرم کبریا رسید

امام زمان(عج) به جز ولای تو، بر لوح دل نگاری نیست به جز وصال تو در دیده انتظاری نیست فروغ مهر تو بگرفته آسمان دلم حدیث عشق بنازم که اختیاری نیست

احوالات امام حسن(ع) حجّت دوّم حق وارث طاهادی حسن جانشین شه مردان شه والادی حسن خلف ارشد صدّیقه ی کبرادی حسن صدف بطن بتولین اوّلین گوهریدور عرش گواشواره سی آغوش نبی زیوریدور

مدح امام رضا(ع) شهی که نام او بخشیده زینت عرش اعلا را تجلای جمالش کرده روشن طاق مینا[1] را وجودش جُود سرتا پا نهال فیض و احسان است کرم بخشد نعم دارد درخت اهل دنیا را صفات حق در او ظاهر به طینت ط

زبانحال حضرت علی (ع)درکنارقبرفاطمه(س)یم مصیبتیوه یوخ کرانه زهراجاناورکده قالدی غم جاودانه زهرا جان زمانِ وصل مبدل اولوبدی هجرانهآیردی تئز سنی مندن زمانه زهرا جان منه مفارقتین چوخ چتیندی چون سنیدونجهاندا ختم رسلدن نشانه زهرا جان بو ماجرا منه چوخ ناگوار و مشکلدورشبانه دفن اولاسان مخفیانه زهرا جان وئرن...

احوالات وداع امام حسین(ع)گینه قراریمی بیر جلوه نگار آپارورنگار جلوه سی معلومیدور قرار آپارورگیوبدی قرمزی قاندان گوزوم ائوینده گزرتوان و تابیمی هرلیل و هر نهار آپاروراو سرو قدّینه باخدوقجا گوزیاشیم توکولورنقدری لذّت سرو اولسا جویبار آپاروردوشوب بهار یوزی سرّی وار طراوتدننسیم جور خزان نکهت[1] بهار آپا...