حضرت علی(ع)
ای شرع مصطفایه اولان هادی و دلیل[1]
وی جنّت ایچره صاحب یَنبوع[2] سلسبیل[3]
طوطیّ طبعین آچدی زبان باشلادی نوا
نام ولیّ مطلقی ورد ایتدی برملا
بیر شور باشه سال منه وئر باده ساقیا
اهل محبّته مِی معهودی قیل سبیل
ساقی گتور او مِیدن ائدوب اهل عشقی مست
روز اَلست[4] هر کیم ایچوب اولدی حق پرست
منکرلرین بو مِی ایلدی قدرتین شکست
قرآندن واریمدی الیمده منیم دلیل
مقصود مِی دن اولدی بیزه مهر لافتی
اولموش نزول شأنینه آیات هَل اَتی
رونق علی آدیله تاپوب عرش کبریا
مدحین ائدوبدی گویده سرافیل و جبرئیل
سنسن وصیّ احمد مختار یا علی
دین محمّدی ائدن اظهار یا علی
هر کس ولایتون ایده انکار یا علی
اولسون گوروم جهاندا او کس دائماً ذلیل
هر کس علی ولایتینه قائل اولماسا
مهر ولیّ مطلقه گر مایل اولماسا
باب کرمده حشره کیمی سائل اولماسا
اولماز اونا جزا گونی شاهِ ولا کفیل
میر عرب امیر عجم شاه اولیا
زینت تاپوب سنیله شها جنّت السّرا
ای ابن عمّ و یاور سلطان انبیا
سنسن قسیم نار و بهشت حق جلیل
بی مثل خلق ایدوب سنی خلّاق لایزال
یوخ ماسِوا الله ایچره سنه یا علی مثال
آتدی خلیلی آتشه نمرود بدسگال
سنلن نجات تاپدی او گون ناریدن خلیل
نوروندن اخذ نور ایلیوب ماه و آفتاب
لاسیف و لافتی سنه حقدن یتوب خطاب
سرگشته ام بو بابیده چون کشتی و حباب
بولمم بو شأنیلن نه چون اوغلون اولوب قتیل
اول دم که کربلاده ظهور ایلیوب نشور
گویا فنا جهاندا سرافیل ووردی صور
اعدای دین عرصه ده ازبس تاپوب وفور
اولدی شهید حسینیله بیر مجمعی قتیل
یکسر آپاردی غارته اعدا جلالینی
شمر ایتدی دستگیر پیمبر عیالینی
زین العبادین آرتیروب اعدا ملالینی
میندی جهازسیز دوه اول سیّد جلیل
گلشن سولوبدی گللری پابند خار اولوب
صیّاد کینه ، صید حرم لر شکار اولوب
تا اهل بیتی جمله سی ناقه سوار اولوب
اول عمّه سینده ناقه سوار ایتدی اول علیل
فریاد و ناله صوتی گیچوب مهر و ماهیدن
شمر ایتمیوبدی شرم رسول الهیدن
سالدی اسیرلر یولونی قتلگاهیدن
زینب باخوبدی گوردی دوشوب خسرو بدیل
اولدی پیاده ناقه دن آرتوردی شور و شین
نالان باخوب او جسمه توکوب گوزدن اشک عین
قارداشینون او جسمینه عرض ایلدی ، حسین
حدّن آشوبدی محنتیم ای سرور جمیل
دفتر الونده توشه ی عقبادی «خازنا»
گوزلر دولوبدی اشکیله دریادی «خازنا»
تکلیف بو مصیبتین ایمادی «خازنا»
یاد مصیبت ایله توک اشکون چو رود نیل
خازن(ره)
[3] - سلسبیل : چشمه ای در بهشت که بنابر برخی روایات به حضرت علی(ع) داده شده است.
[4] - عَهد اَلَسْت یا اَلَسْت، اصطلاحی برگرفته از تعبیر قرآنی «اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ؛ آیا من پروردگار شما نیستم؟» که تفسیرهای متعددی از آن شده است. بنابر نظر برخی از محدثان، مفسران و عارفان، الست به عهد و پیمانی اشاره دارد كه خداوند در عالمی خاص به نام عالم ذرّ از همه آدمیان گرفته است. بر اساس این آیات، خداوند در یک زمان از فرزندان آدم نسبت به ربوبیت خود اقرار گرفته است.
برچسبها: امیرالمومنین, حضرت علی, شعر ترکی, خازن
هیأت شیفتگان بقیه الله الاعظم(عج) ارومیه...
ما را در سایت هیأت شیفتگان بقیه الله الاعظم(عج) ارومیه دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 86 تاريخ: جمعه 12 خرداد 1396 ساعت: 20:48